ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ - ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ   ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Γεννήθηκε στην Κύμη της Εύβοιας, σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1907 μετέβη στη Γερμανία όπου παρακολούθησε μαθήματα βιολογίας υπό τους καθηγητές Χαίκελ και Βάισμαν. Στη συνέχεια γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου όπου και άρχισε τις βιολογικές έρευνες επί του «καθορισμού του φύλου» στα οστρακόδερμα υπό τον καθηγητή Ρίχαρντ Έρτβιχ. Μετά την ανακήρυξή του σε διδάκτορα του Πανεπιστημίου επέστρεψε στην Αθήνα το 1910 όπου και νυμφεύθηκε την Ανδρομάχη Μαυρογένη και στη συνέχεια μετέβη στο Μονακό όπου και εργάσθηκε στο ωκεανογραφικό ινστιτούτο του Πριγκιπάτου συμμετέχοντας στην ομάδα ωκεανογραφικής εξερεύνησης του Πρίγκιπα του Μονακό (1911).

Επανερχόμενος στην Ελλάδα συμμετείχε των Βαλκανικών πολέμων και το 1913 αναχώρησε για τις ΗΠΑ όπου και εργάσθηκε ως βοηθός στον κλάδο της ανατομίας στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Ακολούθως εκλέχθηκε υφηγητής, έκτακτος καθηγητής και τέλος τακτικός καθηγητής της ανατομίας και ιστολογίας της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου αυτού.

Μετά από μακρές έρευνες επί της εκφυλιστικής κληρονομικής επίδρασης του οινοπνεύματος σε ινδικά χοιρίδια ο Παπανικολάου στράφηκε σε προβλήματα αναπαραγωγής σχετιζόμενα με τη λειτουργία των γεννητικών οργάνων, τον καθορισμό του φύλου, τη λειτουργία των ενδοκρινών αδένων, καθώς και των φυλετικών ορμονών.

Το 1923 εφάρμοσε τη μέθοδό του σε γυναίκες προς μελέτη των φυσιολογικών γεννητικών λειτουργιών και στη συνέχεια για τη διάγνωση του καρκίνου της μήτρας. Η πρώτη του ανακοίνωση επί της χρησιμοποίησης της κυτταρολογικής μεθόδου προς διάγνωση του καρκίνου της μήτρας το 1928 έγινε δεκτή με πολύ σκεπτικισμό καθόσον η κρατούσα τότε γνώμη για τέτοιου είδους έρευνα και εφαρμογή επί αποφολιδουμένων κυττάρων ήταν πρακτικά αδύνατη. Τέτοια διάγνωση θεωρούνταν δυνατή, μέχρι την εποχή εκείνη, μόνο με την τομή του πάσχοντος οργάνου.

Οι έρευνες το Παπανικολάου επεκτάθηκαν στη συνέχεια στις κυτταρολογικές αλλοιώσεις στο καρκίνο του αυχένα. της μήτρας και του ενδομητρίου των οποίων τα πορίσματα δημοσίευσε το 1943 από κοινού μετά του καθηγητή γυναικολογίας Έρμπερτ Τράουστ σε ειδική μονογραφία υπό τον τίτλο «Διάγνωσις του καρκίνου της μήτρας μέσω των κολπικών επιχρισμάτων» (Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear). Η δημοσίευση της εργασίας αυτής ήταν επόμενο να κεντρίσει το παγκόσμιο ιατρικό ενδιαφέρον και να προκαλέσει την άμεση δοκιμαστική χρησιμοποίηση της μεθόδου σε διάφορα νοσοκομεία. Το 1944 έγινε η πρώτη εφαρμογή επί του ουροποιητικού συστήματος και στη συνέχεια επί του πεπτικού και άλλων συστημάτων του οργανισμού.

Ο Παπανικολάου με τις εργασίες του αυτές έγινε ο θεμελιωτής νέου επιστημονικού κλάδου της «αποφολιδωτικής κυτταρολογίας» βασιζόμενη ακριβώς στη μελέτη των αποφιλιδουμένων κυττάρων του οργανισμού στις διάφορες κοιλότητες αυτού. Η μέθοδος αυτή που έλαβε προς τιμή του την ονομασία «Μέθοδος Παπανικολάου» ή «Τεστ Παπανικολάου» και κατά συγκοπή «Τέστ Παπ» άνοιξε ευρείς νέους ορίζοντες στην ιατρική έρευνα στη γενετήσια φυσιολογία και ενδοκρινολογία ειδικότερα για τον καρκίνο. Οι δημοσιευμένες εργασίες του Παπανικολάου υπερβαίνουν τις εκατό ενώ τρεις αποτελούν ειδικές μονογραφίες.

Το 1954, ο Παπανικολάου δημοσίευσε το μνημειώδες έργο «Άτλαντας της Αποφολιδωτικής Κυτταρολογίας» (Atlas of Exfoliative Cytology), εδραιώνοντας και επίσημα πια τη νέα ιατρική πρακτική και ειδικότητα που ουσιαστικά ανέπτυξε από το μηδέν.

Ο Παπανικολάου τιμήθηκε με πλείστες διακρίσεις μεταξύ των οποίων είναι το μετάλλιο Τιμής της Αμερικανικής Εταιρίας Καρκινολογίας το 1952.

Σήμερα το τεστ Παπανικολάου (τεστ-παπ) χρησιμοποιείται παγκοσμίως για την διάγνωση του καρκίνου της μήτρας, επί της προκαρκινικής δυσπλασίας και άλλων κυτταρολογικών ασθενειών του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος.

Το 1995 τυπώθηκε απ' την Τράπεζα της Ελλάδος χαρτονόμισμα αξίας 10.000 δραχμών, στο οποίο απεικονίζεται ο Γεώργιος Παπανικολάου.

ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ - ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ

Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή

     

Γόνος γνωστής οικογένειας της Κωνσταντινούπολης, μέλη της οποίας κατέλαβαν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση, προασπίζοντας από τις θέσεις αυτές τα συμφέροντα των Ελλήνων ομοεθνών τους, ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή --όπως επικράτησε να λέγεται-- αποτελεί έναν αξιόλογο εκπρόσωπο, μέσω της έρευνάς του, του μαθηματικού πνεύματος του 20ού αιώνα που χαρακτηρίζεται από μια στροφή στην κλασική εντέλεια των αρχαίων ελλήνων μαθηματικών.

Γιος του διπλωμάτη Στέφανου Καραθεοδωρή και της Δέσποινας Πετροκόκκινου, γεννιέται στο Βερολίνο στις 13 Σεπτεμβρίου 1873, όπου ο πατέρας του είναι πρεσβευτής της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε μικρή ηλικία χάνει τη μητέρα του και την ανατροφή του ίδιου, όπως και της αδελφής του Ιουλίας, αναλαμβάνει η γιαγιά του. Μεγαλώνει σε ένα ευρωπαϊκό, επιστημονικό και αριστοκρατικό περιβάλλον, με ζωντανά τα στοιχεία της ελληνορθόδοξης οικογενειακής καταγωγής. Μιλάει πολύ καλά ελληνικά, γαλλικά, γερμανικά και τουρκικά. Φοιτά στη Σχολή της Ριβιέρας και του Σαν Ρέμο. Στο γυμνάσιο των Βρυξελλών, από όπου αποφοιτά, νιώθει στο μάθημα της γεωμετρίας ότι η σχέση του με τα μαθηματικά θα είναι δια βίου.

Ένας διαγωνισμός μαθηματικών, στον οποίο καλείται η τάξη του να διαγωνιστεί επί δύο κατά σειρά χρόνια, αποδεικνύει τις μαθηματικές του ικανότητες. Αναδεικνύεται πρώτος και τις δύο χρονιές. Όνειρό του, η ενασχόληση με τα μαθηματικά. Ο πατέρας του θεωρεί τη μαθηματική επιστήμη «επάγγελμα χωρίς μέλλον». Δεν τον αφήνει να σπουδάσει το αγαπημένο του θέμα και ο Κωνσταντίνος, ακολουθώντας την πατρική προτροπή, σπουδάζει στη Στρατιωτική Σχολή του Βελγίου, από την οποία αποφοιτά ως αξιωματικός του Μηχανικού. Η αγάπη του για τα μαθηματικά αποτελεί όμως γι΄ αυτόν «σαράκι». Συνεχίζει να συμμετέχει σε διαγωνισμούς μαθηματικών, στους οποίους και διαπρέπει. Το 1898 έρχεται στην Αίγυπτο, όπου παραμένει για δυο χρόνια και εργάζεται ως μηχανικός --βοηθός μηχανικού αρχικά-- στο φράγμα του Ασουάν. Οι μαθηματικές αναζητήσεις αποδεικνύονται πολύ γοητευτικές για τον νεαρό Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, ο οποίος δεν κλείνει τα αυτιά του στις σειρήνες... Τον Ιούνιο του 1900, εγκαταλείπει την Αίγυπτο, τα φράγματα, το επάγγελμα του μηχανικού, για τη μεγάλη του αγάπη: τα μαθηματικά.

Κάθεται ξανά στα θρανία της μαθηματικής σχολής των Πανεπιστημίων του Βερολίνου και του Γκέτιγκεν, όπου αναδεικνύεται διδάκτορας το 1908. Η διδακτορική του διατριβή «Περί των ασυνεχών λύσεων στο λογισμό των μεταβολών» είναι η πρώτη μελέτη η οποία ασχολείται συστηματικά με τη θεωρία των σποραδικών λύσεων, καθώς μέχρι τη στιγμή αυτή υπάρχουν μόνο περιορισμένα συμπεράσματα. Η μετέπειτα έρευνά του στον κλάδο αυτό αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα σε σειρά άλλων τομέων. Την ίδια χρονιά, το 1908, παντρεύεται στην Κωνσταντινούπολη την Ευφροσύνη, το γένος Καραθεοδωρή, μακρινή συγγενή του. Από τον γάμο αυτόν αποκτά δύο παιδιά, τη Δέσποινα και τον Στέφανο.

Η ακαδημαϊκή του καριέρα περιλαμβάνει έδρες διδασκαλίας μαθηματικών στα γερμανικά πανεπιστήμια της Βόννης, του Ανοβέρου, του Μπρεσλάου, του Γκέτιγκεν, του Βερολίνου και του Μονάχου. Αναδεικνύεται έτσι σε κορυφαίο μαθηματικό παγκόσμιου επιπέδου. Το 1920, αναλαμβάνει κατ΄ εντολή του Ελευθέριου Βενιζέλου να οργανώσει το υπό ίδρυση Πανεπιστήμιο της Ιωνίας στη Σμύρνη, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Κατορθώνει να διασώσει τη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Σμύρνης και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, μεταφέροντας τους τόμους της στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το διάστημα 1922-1924 είναι καθηγητής μαθηματικών και μηχανικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το 1924, εγκαθίσταται οριστικά στο Μόναχο. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1930, προκειμένου να συμβάλει στην αναδιοργάνωση των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Πολύπλευρος και παραγωγικός μαθηματικός πια, ο Κ. Καραθεοδωρή βάζει τη σφραγίδα της επιτυχίας στα θέματα με τα οποία ασχολείται, τα οποία όμως λατρεύει... Το πεδίο της έρευνάς του, ευρύ. Λογισμός των μεταβολών, μερικές διαφορικές εξισώσεις, πραγματικές συναρτήσεις, μιγαδικές συναρτήσεις, γεωμετρική οπτική, θερμοδυναμική, γεωμετρία, θεωρία των συνόλων, αστρονομία, ειδική θεωρία της σχετικότητας του Α. Αϊνστάιν. Πρέπει να σημειωθεί η στενή επιστημονική συνεργασία και αλληλοεκτίμηση μεταξύ του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή και του Αϊνστάιν. Ο Αϊνστάιν τον θεωρεί δάσκαλό του. Δεν έχει σημασία ότι ο Καραθεοδωρή δεν είναι τόσο γνωστός στο ευρύ κοινό όσο ο Αϊνστάιν.

Εκτός από το πλήθος των πρωτότυπων επιστημονικών εργασιών που δημοσιεύει, πλουτίζει τη διεθνή μαθηματική βιβλιογραφία με σειρά συγγραμμάτων. Κοινό χαρακτηριστικό τους, η μαθηματική τους αυστηρότητα που συνδυάζεται με επιμελημένη επεξεργασία λεπτομερειών και, κυρίως, μια διαυγή διατύπωση των εννοιών και των αποδείξεων. Διερευνά προβλήματα μεταβολών των m-διάστατων επιφανειών εντός ενός n-διάστατου χώρου. Κάνει ευρεία χρήση των μερικών διαφορικών εξισώσεων πρώτου βαθμού ή πρώτης τάξης, των πολλαπλών ολοκληρωμάτων και των γεωμετρικών μεθόδων.

      Συμβάλλει με την έρευνά του στη θεωρία των μιγαδικών συναρτήσεων. Ασχολείται με το θεώρημα του Εμίλ Πικάρ, περί προβλημάτων των συντελεστών με τις κανονικές οικογένειες συναρτήσεων πολλών μεταβλητών ή με τη σύμμορφη απεικόνιση... Στον Καραθεοδωρή οφείλεται η αναγνώριση της σπουδαιότητας θεωρήματος του Χέρμαν Σβαρτς, το οποίο δεν είχε έως τότε παρατηρηθεί. Η παρέμβασή του, όμως, σε συνδυασμό με άλλες μαθηματικές έρευνες, ανοίγει νέους ορίζοντες στη μαθηματική επιστημονική έρευνα, οι οποίοι οδηγούν στη μετονομασία από τον Καραθεοδωρή του εν λόγω θεωρήματος σε «λήμμα του Σβαρτς», όπως άλλωστε γίνεται γνωστό στη διεθνή βιβλιογραφία. Ο Καραθεοδωρή, ασχολούμενος με τις πραγματικές συναρτήσεις, εμπνέεται μια αξιωματική διατύπωση για τη μετρικότητα και το μέτρο των σημειοσυνόλων στο n-διάστατο ευκλείδειο χώρο. Εργάζεται με τον ίδιο ζήλο και όταν η «Γενική Ανάλυση» περιλαμβάνει ως ειδικές περιπτώσεις και τις υπόλοιπες «Αναλύσεις». Στο πλαίσιο αυτό, επεξεργάζεται την αλγεβροποίηση της έννοιας του ολοκληρώματος.

     Τα συγγράμματά του αποτελούν, από την εποχή του μέχρι τώρα, πηγή πληροφόρησης για τους μαθηματικούς... «Λογισμός των μεταβολών και μερικές διαφορικές εξισώσεις πρώτης τάξης»... η πραγματεία που είχε προηγηθεί για το ίδιο θέμα, με τίτλο «Σύμμορφη απεικόνιση»... και δημοσιεύσεις, όμως, όπως οι «Πραγματικές συναρτήσεις»... Πολλές εργασίες του δημοσιεύονται λίγο μετά τον θάνατό του. Το διάστημα 1954-1957, η Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών εκδίδει σε πέντε τόμους όλα τα συγγράμματά του. Το επιστημονικό έργο του επεκτείνεται σε πολλούς τομείς και της φυσικής ή της αρχαιολογίας. Οι εργασίες του στη φυσική αφορούν τη θερμοδυναμική, τη γεωμετρική οπτική, την οπτική γενικότερα, την ειδική σχετικότητα και τη μηχανική.

Οι αρχαιολογικές του μελέτες αναφέρονται σε κατασκευές της Αρχαίας Ελλάδας και της Αρχαίας Αιγύπτου, ειδικότερα σε ναούς, πυραμίδες ή αρδευτικά έργα... Έγραψε 232 περίπου εργασίες, από τις οποίες δημοσιεύθηκαν οι 165. Όλες σχεδόν οι εργασίες του, όμως, αποτελούν θεμελιώδεις έρευνες εξαιρετικής έμπνευσης που τον αναδεικνύουν ως έναν από τους λίγους στην παγκόσμια επιστήμη. Έναν ρυμοτόμο της μαθηματικής διανόησης. Από το 1927, είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ στη συνέχεια ανακηρύσσεται μέλος των Ακαδημιών του Βερολίνου, του Γκέτινμπενγκ, του Μονάχου, της Μπολόνια και των Λιγκών της Ρώμης.

     Για τον άνθρωπο Καραθεοδωρή, η κόρη του είπε πριν από λίγα χρόνια, μιλώντας σε επετειακή προς τιμήν του εκδήλωση: «Κάθε Κυριακή πηγαίναμε στη δεύτερη μεγαλύτερη εκκλησία του Μονάχου, η οποία είχε παραχωρηθεί στους Έλληνες. Ο πατέρας μου μας μεγάλωσε σαν Έλληνες. Πηγαίναμε σε γερμανικό σχολείο, αλλά δύο φορές την εβδομάδα ερχόταν στο σπίτι ο αρχιμανδρίτης και μας έκανε μαθήματα ελληνικών. Ο πατέρας μου, κάθε φορά που ερχόταν στην Ελλάδα, με έπαιρνε μαζί του. Στη Γερμανία, όταν με ρωτούσαν από πού είμαι, έλεγα με καμάρι ότι είμαι από την Ελλάδα, γιατί τότε τη θαύμαζαν την Ελλάδα...

Ο Κ. Καραθεοδωρή διατηρούσε τακτική αλληλογραφία με τον μαθητή του, Α. Αϊνστάιν. Την ύπαρξη της αλληλογραφίας αυτής, η κόρη του ανακάλυψε μετά τον θάνατο του πατέρα της. Κάποιες από τις επιστολές πουλήθηκαν, άγνωστο πώς. Σε μια από αυτές, που έμειναν στην κόρη του, ο Αϊνστάιν γράφει:

«Αγαπητέ κύριε συνάδελφε, βρίσκω θαυμάσιο τον υπολογισμό σας... Θα έπρεπε να δημοσιεύσετε τη θεωρία σε αυτή τη μορφή στα Χρονικά της Φυσικής, καθόσον οι φυσικοί κατά κανόνα αγνοούν αυτό το αντικείμενο, όπως κι εγώ άλλωστε. Με το γράμμα μου θα πρέπει να σας φαίνομαι σαν τον Βερολινέζο που μόλις ανακάλυψε το Crunewald* και αναρωτιέται αν ζούσαν εκεί άνθρωποι πιο πριν. Αν θέλετε να μπείτε στον κόπο να μου εκθέσετε επιπλέον και τους κανονικούς μετασχηματισμούς, θα βρείτε σε μένα έναν ευγνώμονα και ευσυνείδητο ακροατή. Αν, όμως, λύσετε το πρόβλημα των κλειστών γραμμών του χρόνου, θα σταθώ μπροστά σας με σταυρωμένα χέρια... Πίσω από αυτό το ζήτημα κρύβεται κάτι που είναι αντάξιο του ιδρώτα των αρίστων».
( * Το Grunewald ήταν φημισμένο προάστιο του Βερολίνου με πολυτελέστατες βίλες).

Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1950.

ΕΥΧΕΣ

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Καλά Χριστούγεννα! ! Εύχομαι ο νέος χρόνος να έρθει με υγεία, χαρά κι αγάπη για όλο τον κόσμο

                        Εύη Μαυρομάτη Β2

Για τη νέα χρονιά εύχομαι τα παιδιά να μεγαλώνουν σε έναν κόσμο χωρίς όπλα, χωρίς βία και χωρίς φόβο. Στους δρόμους να ακούγονται μόνο γέλια και χαρούμενες φωνές. Να επικρατήσει παντού ο σεβασμός, η ειρήνη και η αγάπη!

                        Χρύσα Ταφλαμπά  Β2

Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά γεμάτα υγεία, χαρά κι αγάπη. ευτυχισμένο το 2013 να είναι όπως το φαντάζεται ο καθένας με χαρές κι επιτυχίες

                                Χριστίνα Ρέντζου Β3

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά! Να είναι ευτυχισμένο το νέο έτος γεμάτο χαρά κι αγάπη.

2013 ευχές να βγουν αληθινές και να μας χαρίσουν  την ευτυχία που ζητάμε αυτές τις δύσκολες μέρες

                                Κλεοπάτρα Παυλάκη Β3

 Τα παιδιά του ομίλου Βιβλιοθήκης- Δημοσιογραφίας και οι υπεύθυνοι καθηγητές τους σας εύχονται 

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Στη σημερινή κοινωνία παρατηρείται έντονα παγκοσμίως το φαινόμενο της φτώχειας. Η φτώχεια και η εξαθλίωση που μαστίζει πολλούς ανθρώπους ανά τον κόσμο είναι χωρίς αμφιβολία ένα ιδιαίτερο σοβαρό κοινωνικό θέμα.

Με αφορμή το εορταστικό κλίμα που επικρατεί λόγω των Χριστουγέννων είναι απαραίτητο να σκεφτούμε αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν και δεν έχουν δει ποτέ σχεδόν τη θετική πλευρά της ζωής. Εκτός από μας τους απλούς ανθρώπους που εθελοντικά μπορούμε να προσφέρουμε μια αγκαλιά σε αυτό το πλήθος που την έχει τόση ανάγκη, εσείς οι ίδιοι μπορείτε να βοηθήσετε. Τη δύναμη που σας δίνει η θέση σας είναι αναγκαίο να την εκμεταλλευτείτε για να δώσετε στους αναξιοπαθούντες αυτά που χρειάζονται.

        Οι δυστυχισμένοι αυτοί άνθρωποι κάθε φορά που πλησιάζουν οι γιορτές κλείνονται όλο και πιο πολύ στον εαυτό τους και απομονώνονται. Αισθάνονται μειονεκτικά απέναντι στους άλλους και απορούν κιόλας γιατί υπάρχουν. Αυτός ο κόσμος πρέπει να βοηθηθεί και ψυχικά για να σταθεί γερά στα πόδια του και να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες της ζωής. Επιπλέον, σκεπτόμενοι και τη θρησκεία μας καλό είναι να θυμηθούμε τα λόγια του Ιησού Χριστού ¨Αγαπάτε αλλήλους¨

        Ας  ρίξουμε τα τείχη που χωρίζουν τους λαούς και ας ανοίξουμε την αγκαλιά μας σε όλους τους ανθρώπους που μας έχουν ανάγκη. Ας συμπαρασταθούμε στο συνάνθρωπο  με αληθινή και ουσιαστική αγάπη. Αγάπη που δεν περιμένει ανταλλάγματα..

                                        Έλενα Θάνου  Β1

ΦΤΩΧΕΙΑ. Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΦΤΩΧΕΙΑ. Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Αγαπητοί ηγέτες του κόσμου

      Σε μια έξοδο που είχα με την μητέρα μου για ψώνια  είδα εικόνες που με λύπησαν και με προβλημάτισαν. Αντί να δω στολισμένα μαγαζιά  και χαρούμενα πρόσωπα να προετοιμάζονται για τις γιορτές, αντίκρισα κλειστά μαγαζιά, με κατεβασμένα τα ρολά. Τίποτα δεν θύμιζε πως έρχονταν Χριστούγεννα. Μα εκείνο που με συγκλόνισε περισσότερο ήταν τα πρόσωπα των ανθρώπων: σκυθρωπά, συνοφρυωμένα, σιωπηλά … Περάσαμε  από έναν δρόμο όπου παρατήρησα ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων να κρατάνε ένα πιάτο στο χέρι. Άκουσα από κάποιους δίπλα μου πως ήταν «το συσσίτιο» του δήμου. Προχώρησα αμίλητη.

Στη σημερινή εποχή, ένα από τα προβλήματα που μαστίζει δισεκατομμύρια ανθρώπους είναι η φτώχεια. Το θλιβερό είναι ότι η συμπεριφορά των περισσότερων ανθρώπων πάνω σ’ αυτό το θέμα είναι αγελαία, αφού όχι μόνο δεν ασχολούνται μ’ αυτό το μείζον  θέμα , αλλά επίσης συμβάλλουν στην αύξηση του ποσοστού των ανθρώπων κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν έφτασε λοιπόν ο καιρός για να λάβουμε σοβαρά υπόψη  μας την κρισιμότητα της κατάστασης;

       Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει πως η φτώχεια  εξοντώνει  την  ελπίδα  των  νέων  για  ένα αισιόδοξο  μέλλον  με  προοπτικές.  Σε πολλές χώρες του κόσμου, η οικονομική κρίση έχει εξαντλήσει την ελπίδα και την πίστη των ανθρώπων για μια καλύτερη ζωή. Πλέον δεν υπάρχουν κίνητρα για τους νέους. Όλοι είναι απαισιόδοξοι με την κατάσταση που επικρατεί. Οι περισσότεροι έχουν σταματήσει την προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον, αφού θεωρούν πως πλέον τα πράγματα είναι προδιαγεγραμμένα. Το λυπητερό είναι πως εξ αιτίας της φτώχειας, τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο, αλλά εργάζονται. Αν συμβαίνει αυτό ποιο θα είναι το μέλλον του κόσμου, αν οι άνθρωποι είναι αγράμματοι;  Ο Μαχάτμα Γκάντι είχε πει πως : «η πιο θανατηφόρα μορφή βίας είναι η φτώχεια».

        Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες που έγιναν πάνω σ’ αυτό το θέμα έδειξαν ότι περίπου ένα δις ανθρώπων παγκοσμίως ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας (στην Ελλάδα παρουσιάζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά της φτώχιας στην Ευρώπη – 20,1%).  Δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι άλλο. Τα ποσοστά είναι ακλόνητες αποδείξεις.

       Αν θέλετε να λάβετε υπόψη σας τη γνώμη ενός παιδιού χρήσιμο θα ήταν πρώτα να μπείτε στη θέση του. Για να υπάρξει ένα καλύτερο αύριο για τις επόμενες γενιές καλό θα ήταν ο κόσμος να ενημερωθεί κατάλληλα πάνω σ’ αυτό το θέμα. Η φτώχεια είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που εφαρμόζουν οι «ισχυροί» της Γης, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των πλουσίων. Για να αμβλυνθεί το χάσμα της κοινωνικής ανισότητας καλό θα ήταν να ανατραπεί  αυτή η πολιτική και να εφαρμοστεί μια άλλη πολιτική που σαν άξονά της θα έχει τη δικαιοσύνη και θα αποβλέπει στην εξάλειψη της φτώχειας απ’ τον κόσμο!                      

         

                                         Με εκτίμηση,

                                                                                          Αναστασία Ματθαίου

11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Mε την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας ημέρας παιδιού στις 11 Δεκεμβριου, ας σκεφτούμε όχι μόνο τα παιδιά μας, αλλά και τα παιδιά όλου του κόσμου ανεξαιρέτου χρώματος και φυλής, σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και αν ζουν.

Ας σκεφτούμε τα παιδιά που έχουν εξαναγκαστεί στην παιδική εργασία, που δεν έχουν όχι μόνο τετράδια και βιβλία, αλλά δεν έχουν εμβόλια και το σημαντικότερο δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Παιδιά που στηρίζουν τις ελπίδες τους σε εθελοντές γιατρούς, ιεραποστολές και οργανώσεις όπως η Actionaid που φροντίζουν για την τυπική αναδοχή των παιδιών προκειμένου να καλυφθούν πάγιες ανάγκες τους.

Σε όλους μας αρέσει να μιλάμε στα παιδιά, μα σπάνια ακούμε τι προσπαθούν να μας πουν πραγματικά και ακόμα σπανιότερα αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες τους. Σήμερα λοιπόν ας σωπάσουμε εμείς οι μεγάλοι και ας δώσουμε το λόγο στα παιδιά. Και να τι θα μας έλεγαν αν μπορούσαμε να τα ακούσουμε:

    Αν ζω μέσα στην κατανόηση, μαθαίνω να έχω υπομονή.

    Αν ζω μέσα στη δικαιοσύνη, μαθαίνω να είμαι δίκαιος.

    Αν ζω μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνω να πιστεύω.

    Αν ζω μέσα στην κριτική, μαθαίνω να κατακρίνω.

    Αν ζω σε εχθρικό περιβάλλον, μαθαίνω να καυγαδίζω.

   Αν ζω μέσα στην ντροπή, μαθαίνω να αισθάνομαι ένοχος.

Αν με δέχονται όπως είμαι, μαθαίνω να βρίσκω την αγάπη  μέσα στον κόσμο

Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει:

·                                 Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.

·                                 Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.

·                                 Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.

·                                 Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.

·                                 Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.

·                                 Δικαιούμαι να μάθω τί είνα καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.

·                                 Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.

·                                 Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.

·                                 Δικαιούμαι να ζήσω σε μιά κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.

·                                 Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. ΄Εναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν αύριο τα δικά μου παιδιά. (Πηγή UNICEF)

Τα παιδιά δικαιούνται να ζουν σε ένα ειρηνικό, ασφαλές και υγιές περιβάλλον για να βιώσουν με αξιοπρέπεια τα παιδικά τους χρόνια. Ένα περιβάλλον στο οποίο δεν θα λείπει το νερό,. καθαρός αέρας για να αναπνέουν. Ας φροντίσουμε όλοι μας να κάνουμε αυτό το πολύτιμο δώρο στα παιδιά μας. Ας τους χαρίσουμε τα όμορφα πράσινα δάση μας, τις κρυστάλλινες πηγές, τις λαμπερές θάλασσες, τον καθαρό αέρα. Δώρα τόσο πολύτιμα και τόσο μοναδικά όπως τα ίδια τα παιδιά.

ΠΕΡΙΕΡΓΑ

Πατούσα στο γκάζι και... φύγαμε, σκύλοι μαθαίνουν να οδηγούν αυτοκίνητο

Όκλαντ, Νέα Ζηλανδία:

«Ένας Νεοζηλανδός εγκαταλελειμμένος σκύλος είναι τόσο έξυπνος που μπορεί να οδηγήσει»

Φιλοζωική οργάνωση στη Νέα Ζηλανδία παραδίδει μαθήματα οδήγησης αυτοκινήτου σε τρεις γλυκούς τετράποδους, στο πλαίσιο μιας ιδιαίτερης εκστρατείας ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για αδέσποτους και εγκαταλελειμμένους σκύλους που αναζητούν οικογένεια.

 Στόχος είναι η κατάδειξη της ευφυΐας των σκύλων που βρίσκονται σε καταφύγια και η παρότρυνση των ανθρώπων να τους υιοθετήσουν. 

 

Πηγή: news.in.gr

 

Σπουργίτια χρησιμοποιούν αποτσίγαρα για να διώξουν τα παράσιτα

Τα σπουργίτια του Μεξικού απολυμαίνουν το σπιτικό τους με νικοτίνη.

Λονδίνο: Το να κοιμάται κανείς σε ένα σπίτι από αποτσίγαρα μπορεί να μην ακούγεται ευχάριστο. Κι όμως, τα σπουργίτια, οι σπίνοι και πιθανώς και άλλα πουλιά των πόλεων χρησιμοποιούν γόπες στην κατασκευή της φωλιάς, μια πρακτική που διώχνει τα ακάρεα και άλλα ενοχλητικά παράσιτα.

Παρουσιάζοντας την ασυνήθιστη μελέτη τους στο Biology Letters, μια επιθεώρηση της βρετανικής Βασιλικής Εταιρείας, οι ερευνητές εξηγούν ότι πολλά είδη πουλιών έχουν παρατηρηθεί στη φύση να επενδύουν τη φωλιά τους με φυτά που διαθέτουν εντομοαπωθητική δράση.

Παραμένει πάντως ασαφές πώς τα πουλιά των πόλεων έμαθαν να χρησιμοποιούν αποτσίγαρα εμποτισμένα με νικοτίνη, ένα φυσικό αλλά ισχυρό εντομοκτόνο.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Επιμέλεια: Σαράντης Παντελιάς